Wszystkich Świętych

Pamiętam, że jako dziecko bardzo lubiłem dzień Wszystkich Świętych. Wieczorne wizyty na cmentarzu rozświetlonym palącymi się zniczami, a gdzieniegdzie wręcz dywanami zniczy, robiły wtedy na mnie za każdym razem wielkie wrażenie. Bardzo ważne było też to, że do roztopionego wosku w zniczach można było wkładać patyk. Taki patyk oblepiał się woskiem, który rósł na nim w postaci woskowej narośli w miarę powtarzania procedury wkładania patyka do znicza.

Obecnie ten dzień wywołuje u mnie inne, raczej mniej radosne, odczucia. Być może dlatego, że popularne kiedyś otwarte znicze zostały zastąpione przez lampiony zamknięte od góry przykrywką i moczenie patyka w wosku nie jest już takie łatwe. Poza tym wosk w zniczach był kiedyś kolorowy (bardzo często np. pomarańczowy). W tej chwili jest on raczej zawsze biały i przeważnie znajduje się w wymienialnym wkładzie.

Na wszystko przyjdzie pora

Od 16 lipca br. Unia Europejska nalicza Polsce „karne dni” (każdy kosztuje 40 tys. euro) za niewywiązanie się ze zobowiązania do redukcji ilości śmieci trafiających na wysypiska. (źródło: Gazeta Wyborcza)

Jak na razie temat nie wzbudza szczególnych emocji. Czekam jednak na moment, kiedy media na okrągło będą relacjonować nerwowe negocjacje polskiego rządu z przedstawicielami Unii, prośby o przesunięcie ostatecznego terminu, prośby o zmiany limitów itp. Warto jeszcze trochę poczekać i wstrzymać się od przedwczesnej paniki, aby móc być światkiem tego widowiska, a w ramach niego kosztownej kampanii reklamowej, w której celebryci będą zachęcać do segregacji odpadów, np. Krzysztof Ibisz wychodzący z siłowni i wrzucający butelkę po wodzie do specjalnego pojemnika. Jeśli kampania będzie udana, to być może zatoczy szersze kręgi i zagości również w intelektualnym centrum kraju – na wyższych uczelniach, na których raczej nie widuje się np. pojemników na makulaturę. Rozumiem, że np. na psychologii, czy innych kierunkach humanistycznych pojemniki na makulaturę są zbędne, bo tam niczego się nie wyrzuca, ale są jeszcze inne kierunki. No i właśnie o te inne kierunki mi chodzi jako człowiekowi, który jeszcze od czasu do czasu zagląda na uczelnie. A perspektywa wypromowania przez Krzysztofa Ibisza mody na zbieranie na uczelniach makulatury bardzo mnie cieszy.